๘ มิ.ย. ๕๗ วันแห่งความปลื้มปิติ

         อย่าลืม! และคงไม่มี ผปค. ท่านไหนจะลืมได้ลงคอ สำหรับวันอาทิตย์ที่ ๘ มิ.ย. ๕๗ วันแห่งความปลื้มปิติ วันแห่งความทรงจำ วันสลายความคิดถึงและความห่วงหาอาทร วันที่จะได้เห็นหน้าลูกชายสุดที่รัก ผปค. ทุกท่านเตรียมพร้อมรึยังครับ

         นับจากนี้ จนก่อนถึงวันอาทิตย์ ให้อยู่ติดโทรศัพท์เอาไว้อย่าคลาดสายตา คอยฟังสัญญาณโทรศัพท์จากบ้านนา (รหัส - ๐๓๗) ที่ลูกจะโทรมาหา เพื่อจะได้จัดเตรียมของใช้จำเป็นสำหรับการเรียนการฝึกไปให้เค้าในวันเยี่ยมครั้งแรก ตั้งสตินะครับ อย่ามัวฟูมฟายร้องไห้ ฟังลูกเยอะๆ แล้วคอยให้กำลังใจ ชมเชยให้เค้าอดทน มานะ อย่าทิ้งฝันที่ได้พากเพียรพยายามมานาน อย่าเปิดโอกาสและให้ทางเลือกอื่นแก่ลูก เพราะอีกไม่นานแล้ว ที่สภาพต่างๆ จะค่อยๆคลี่คลายขึ้น ให้เค้าอดทนนะครับ รวมถึงตัวท่าน ผปค. เองด้วย
   
         จากประสบการณ์ นอกจากอาหารคาวหวานที่ลูกชอบมากๆแล้ว สิ่งที่จะต้องตระเตรียมไปเพิ่มเติมก็คือ
              ๑. อีโน ไว้แก้ท้องอืด และกินหลังอาหารเพราะวันนั้นลูกจะกินมาก และตลอดทั้งวัน ขอแนะนำว่าช่วงบ่าย กรุณาเตือนสติให้กินน้อยลง เพราะกลับเข้าแถว อาจมีอาเจียน
              ๒. รองเท้ากีฬา เอาไว้สำรองหรือทดแทนคู่เดิม ซึ่งอาจหมดสภาพไปแล้วเนื่องจาก นรม. จะถูกฝึกหนัก และวิ่งมาก รองเท้าคู่แรกพื้นอาจพังไปแล้ว เอาไปเผื่อนะครับ
              ๓. โทรศัพท์สื่อสาร หรือสมาร์ทโฟนที่ลูกจะสามารถติดต่อเพื่อน สาว หรือคนสนิทที่อยู่ภายนอก รร. ได้ จำเป็นมากนะครับ
              ๔. ผ้าเย็น แป้ง สำหรับแก้ร้อน และขับไล่ความชื้น บางครอบครัวมีเอาพัดลมไปด้วยครับ
              ๕. เครื่องดื่มหวานๆ น้ำอัดลมที่เค้าชอบ ขนมหวานเอาไปให้เพียงพอ เพราะลูกจะโหยหาน้ำตาลมาก ด้วยร่างกายใช้พลังงานมากครับ
              ๖. ข้อสุดท้ายเเละสำคัญมากๆ คือการให้กำลังใจ แสดงออกถึงความรักความเข้าใจเห็นใจลูกมากๆ ปลอบเมื่อเค้าอาจบ่นถึงความยากลำบาก โดยให้คิดถึงอนาคตที่ดี ความเป็นสุภาพบุรุษลูกผู้ชายชาติทหารไม่ได้มาโดยง่าย อย่าทิ้งฝันที่ตนพากเพียรมานะพยายามมาตลอดระยะเวลายาวนาน ชี้ให้ลูกเห็นว่าเค้าคือความภูมิใจและความหวังของพ่อและแม่ ปลุกใจให้เค้าสู้ต่อซึ่งอีกไม่นาน สถาพต่างๆจะคลี่คลาย และถึงเวลาที่รุ่นพี่และผู้บังคับบัญชาจะยอมรับ

          ผมมั่นใจว่า นรม. '๕๘ จะผ่านโค้งชีวิตสำคัญนี้ไปได้ แม้ว่าจะมีผู้ที่หยุดเส้นทางไปบ้างแล้วก็ตาม แต่ก็เป็นส่วนน้อย " เหล็กจะดีเพียงใด หากไม่ถูกหลอมจนร้อนจัด ก็ไม่มีวันตีขึ้นรูปเป็นดาบที่แหลมคมได้" เปรียบเหมือนลูกๆ เหล่านี้ พวกเค้ากำลังถูกหลอมด้วยความร้อนจัดและตีขึ้นรูปเพื่อให้เป็นแบบเดียวกัน แบบของนักเรียนเตรียมทหาร ผู้มีบุคลิกสง่าผ่าเผย กอปรไปด้วยความมุ่งมั่นอดทน เพื่อในอนาคตข้างหน้า พวกเค้าเหล่านี้ จะต้องเติบโตและพัฒนาไปเป็น นายทหาร-ตำรวจ ผู้นำหน่วย ตลอดจนเป็นผู้นำเหล่าทัพในโอกาสต่อๆไปซึ่งผมอยากให้ท่าน ผปค. ได้ตระหนักในเรื่องนี้ และพูดกับลูกๆ ให้เดินหน้าต่อสู้กับอนาคตที่เค้าคิดวาดฝันไว้ต่อไปครับ