ความภาคภูมิใจที่ได้เป็นนักเรียนเตรียมทหาร (ชนะเลิศชั้นปีที่ ๓)

ความภาคภูมิใจที่ได้เป็นนักเรียนเตรียมทหาร

                                                  นตท.พรภัทร  สุทธิวิวัฒน์

                                                  ชั้นปีที่ ๓ ตอน ๑๖ เลขที่ ๒๑

                “พ่อครับ แม่ครับ ผมอยากไสอบเตรียมทหารครับ” นี้คือคำพูดของเด็กผู้ชายเมื่อสองปีที่แล้ว เขาคนนั้นได้พูดกับพ่อแม่ของเข้าไว้ พ่อกับแม่ของเข้าได้ส่งเข้าไปเรียนพิเศษ เด็กคนนี้ได้ตั้งใจเรียนและอ่านหนังสืออย่างมาก เข้าต้องอกทนฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ มากมาย จนในที่สุดเข้าก็สอบเข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหารได้ เข้าสอบติด 2 เหล่า คือ เหล่าทหารอากาศและเหล่าตำรวจ เด็กชายคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เข้าคือผมนี้เอง

                เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2553 วันที่ผมยังจำได้ไม่เคยลืม เมื่อรถยนต์ของคุณพ่อแม่แล่นเข้าสู่รั้วจักรดาวบรรยากาศรอบข้างเมื่อมองออกไปนอกกระจกมันช่างสวยงาม ร่มรื่น ลมพัดเย็นสบาย และอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เมื่อรถยนต์จอดนิ่งเท้าทั้งสอบข้างของผมก้าวลงบนพื้นหน้าลานกองบัญชาการภาพแรกที่เห็นตรงหน้า คือ พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยิ่งรู้สึกตื้นตันเป็นอย่างยิ่ง เพราะขณะเก็บตัวสอบเป็นนักเรียนเตรียมทหาร ผมได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์และทราบว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ริเริ่มและทรงวางรากฐานของวงการทหารไทย  ผมตั้งปณิธานว่าผมต้องมารับใช้เบื้องพระยุคลบาทให้ได้และผมก็ทำสำเร็จ ชีวิตช่วงแรกที่เป็นนักเรียนใหม่ผมประทับใจมาก เพราะ นักเรียนบังคับบัญชารุ่นที่ 52 ปลูกฝังสิ่งต่างๆ มากมาย ชีวิตของผมเปลี่ยนจากนักเรียนพลเรือนมาเป็นนักเรียนทหารอย่างเต็มตัว ครั้งแรกที่ผมได้กลับบ้าน ผมก็นำสิ่งที่นักเรียนบังคับบัญชาสอน ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน จนญาติสนิทที่รู้จักต่างชื่นชม ที่เห็นผมมีความเข้มแข็งมากขึ้น พ่อแม่ของผมก็เรียกผมว่า “อัศวินน้อยของพ่อกับแม่” ผมได้ยินคำนี้แล้วผมดีใจมาก เพราะตั้งแต่เกิดผมไม่เคยได้ยินคำพูดแบบนี้ออกมาจากปากของพ่อและแม่

                โรงเรียนเตรียมทหารสอนผมหลายๆ เรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่อง อุดมการณ์ความรักชาติ  ความกตัญญูกตเวที ความเป็นพี่เป็นน้อง ความสามัคคีของเพื่อน เป็นต้น  ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ผมคิดว่ามันเป็นความภาคภูมิใจที่ได้เข้ามาเป็นนักเรียนเตรียมทหาร ผมภูมิใจที่ได้เป็นศิษย์ของครูเตรียมทหาร ท่านอบรมสั่งสอน อีกทั้งชี้แนะแนวทางที่ถูกที่ควร ท่านเปรียบเสมือนพ่อแม่คนที่สอง ที่คอยดูแลเอาใจใส่สม่ำเสมอ และความภูมิใจอีกอย่างที่ผมภูมิใจมากที่สุดคือผมได้เข้าร่วมพิธีสำคัญต่างๆ ของประเทศ อาทิ งานถวายเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดาสิริโสภาพรรณวดี  ผมปฏิบัติหน้าที่ถวายความปลอดภัยเส้นทางเสด็จของพระบรมวงศานุวงศ์ จนผู้คนที่มารอรับเสด็จ ต่างชื่นชมนักเรียนเตรียมทหาร ผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาถามผมว่า “ไม่ร้อนหรือ ยืนตั้งนานแล้วทำไมถึงยืนไม่ขยับเลย” ผมจึงตอบด้วยความภาคภูมิใจว่า “ผมได้รับการฝึกมาจากโรงเรียนเตรียมทหารครับ” สีหน้าผู้หญิงคนนั้นภูมิใจแทนตัวของผม เพราะเธอแสดงออกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม และปรบมือให้ และงานที่ทำให้ผมภูมิใจอีกครั้งหนึ่งคือผมได้ไปช่วยบรรจุถุงกระสอบทรายเพื่อนำไปช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยเมื่อปีที่ผ่านมา

                ความภาคภูมิใจที่ได้เป็นนักเรียนเตรียมทหารนั้น ไม่ได้อยู่ที่เครื่องแบบ แต่อยู่ที่สิ่งที่ได้รับถ่ายทอดจากรุ่นพี่ ผมภูมิใจที่ได้เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 54 ภูมิใจที่มีพี่ที่เป็นแบบอย่างในการปฏิบัติตน ภูมิใจที่ได้เสียสละความสุขของตนเพื่อมาฝึกฝนร่างกายและจิตใจให้เข้มแข็ง เพื่อปฏิบัติหน้าที่ของตนได้อย่างสมบูรณ์